44. พระพรของพระเจ้า

พระเจ้าทรงอวยพระพรแก่มนุษย์ตั้งแต่ปฐมกาล การอวยพรครั้งแรกแก่มนุษย์คือการอวยพรแก่ครอบครัว พระเจ้าตรัสว่า “จงมีลูกดกทวีมากขึ้นจนเต็มแผ่นดิน” (ปฐมกาล 6:28) พระเจ้าต้องการให้พ่อแม่ทุกคนมีลูกดกมากมายและอยู่ในสวนเอเดนอย่างมีความสุข การอวยพรครั้งที่สองคือให้มนุษย์ควบคุมสภาพแวดล้อมได้ พระเจ้าตรัสว่า “จงมีอำนาจเหนือแผ่นดิน จงครอบครองฝูงปลาในทะเล และฝูงนกในอากาศกับบรรดาสัตว์ที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน (ปฐมกาล 6:28) พระเจ้าทรงอวยพรให้มนุษย์มีความสามารถ มีความคิดความอ่านในการทำงาน การแก้ไขปัญหาต่างๆได้ แต่เมื่อมนุษย์ไม่เชื่อฟังพระเจ้า มนุษย์ต้องออกจากสวนเอเดน พระพรได้หมดไป พ่อแม่ทั้งหลายจึงมีลูกมากลูกน้อยหรือไม่มีลูกเลยแล้วแต่ชะตาของแต่ละคน มนุษย์ซึ่งพระเจ้าให้สติปัญญาในการควบคุมสิ่งแวดล้อมก็ไม่สามารถควบคุมได้ต่อไป เช่นเวลาที่มีน้ำท่วม แผ่นดินไหว มนุษย์ก็พยายามหาวิธีป้องกันไม่ให้เกิดน้ำท่วมหรือแผ่นดินไหวอีก แต่ก็ทำไม่ได้ พระเจ้าได้ทรงอวยพระพรครั้งที่สามคืออวยพรแก่ผู้ที่เชื่อพระเจ้า พระเจ้าทรงอวยพรแก่โนอาห์ อับราฮาม กษัตริย์ดาวิด กษัตริย์ซาโลมอน และชนชาติอิสราเอล ในสมัยก่อนพระเยซูคริสต์เสด็จมา ผู้ที่เชื่อพระเจ้าคือผู้ที่เกรงกลัวพระเจ้า กษัตริย์ดาวิดตรัสว่า “ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงสอนพระมรรคาของพระองค์แก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะดำเนินในความจริงของพระองค์ ขอทรงสำรวมใจของข้าพระองค์ให้ยำเกรงพระนามของพระองค์ (สดุดี 86:11) ต่อมาพระเจ้าทรงอวยพระพรแก่ทุกคนซึ่งเกรงกลัวพระเจ้า “ทุกคนที่เกรงกลัวพระเจ้าก็เป็นสุขคือผู้ที่ดำเนินในมรรคาของพระองค์ เมื่อท่านกินผลน้ำมือของท่าน ท่านจะเป็นสุข และท่านจะเจริญ ภรรยาของท่านจะเป็นอย่างเถาองุ่นลูกดกอยู่ภายในเรือนของท่าน เด็กๆของท่านจะเป็นเหมือนหน่อมะกอกเทศรอบสำรับของท่าน ดั่งนี้แหละ คนที่ยำเกรงพระเจ้าจะได้รับพระพร” (สดุดี 128:1-4) จะเห็นว่า พระเจ้าทรงอวยพระพรแก่ผู้เชื่อจนถึงครอบครัวของเขาด้วย เมื่อพระเยซูคริสต์ได้เสด็จมา พระพรได้ขยายออกไปสู่บุคคลซึ่งบกพร่องฝ่ายจิตวิญญาณ ผู้โศกเศร้า ผู้มีใจอ่อนโยน ผู้หิวกระหาย ผู้มีใจกรุณา ผู้มีใจบริสุทธิ์ ผู้สร้างสันติ และผู้ถูกข่มเหง (มัทธิว 5:3-10) คนเหล่านี้คือบุคคลซึ่งพระเยซูคริสต์ทรงเมตตาและทรงอวยพระพร ให้เขาอธิษฐานของพระพรจากพระเจ้า แต่อย่ากระทำเพื่ออวดผู้อื่นว่า เขาเป็นคนดี มีใจเมตตา ทำบุญทำทาน พระเยซูคริสต์ได้ทรงเตือนสาวกและประชาชนซึ่งติดตามพระองค์ว่า “เมื่อท่านทำทานอย่าเป่าแตรข้างหน้าท่าน เหมือนคนหน้าซื่อใจคดกระทำในธรรมศาลาและตามถนน เพื่อให้คนสรรเสริญ เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เขาได้รับบำเหน็จของเขาแล้ว ฝ่ายท่านทั้งหลายเมื่อทำทาน อย่าให้มือซ้ายรู้การซึ่งมือขวากระทำนั้น ทานของท่านจะต้องเป็นทานลับ และพระบิดาของท่านผู้ทรงเห็นในที่ลี้ลับ จะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่าน” (มัทธิว 6:2-4) พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “เมื่อท่านทั้งหลายอธิษฐาน อย่าเป็นเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะเขาชอบยืนอธิษฐานในธรรมศาลาและตามถนนเพื่อจะให้คนทั้งหลายได้เห็น เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เขาได้รับบำเหน็จของเขาแล้ว ฝ่ายท่านเมื่ออธิษฐานจงเข้าไปในห้องชั้นในและเมื่อปิดประตูแล้ว จงอธิษฐานต่อพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในที่ลี้ลับ และพระบิดาของท่านผู้ทรงเห็นในที่ลี้ลับจะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่าน” (มัทธิว 6:5-6) ดังนั้น พระพรของพระเจ้าจะมอบให้กับทุกคนซึ่งบกพร่องฝ่ายจิตวิญญาณ คือสำนึกตนว่าเป็นคนบาป และเชื่อพระเยซูคริสต์