40. ปมด้อย

อะไรคือปมด้อย ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ชอบร้องเพลง เพราะกลัวคนตำหนิว่า เสียงไม่ไพเราะ คนอ้วนบางคนไม่ต้องการชั่งน้ำหนักในที่สาธารณะ เพราะไม่ต้องการให้คนรู้ กลัวคนหัวเราะเยาะ คนมีแผลที่หน้า พยายามปะแป้งไม่ให้เห็นรอยแผล เพราะกลัวคนเอาไปวิพากษ์วิจารณ์ คนทำผิดก็พยายามลืมความผิดไม่ต้องการให้คนรู้ กลัวเขาจะติเตียน ทุกๆคนมีปมด้อยอย่างไรอย่างหนึ่ง ทุกคนพยายามปกปิดปมด้อยนั้น เพราะกลัวความรู้สึกของคนอื่น หลายๆครั้ง ปมด้อยได้ทำลายชีวิตของเรา เช่น คนอ้วนคนหนึ่งได้ไปให้แพทย์ดูดไขมัน จนไขมันเข้าไปในเส้นเลือดตาย คนทำผิดกลัวคนไม่ให้อภัยเลยฆ่าตัวตาย ปมด้อยนั้นเกิดจากความคิดของตนเองทั้งสิ้น คนหนึ่งคิดว่า เขาอ้วน เขาก็กลายคนอ้วน ผู้หญิงบางคนผอม แต่คิดตัวเองว่าอ้วน เขาพยายามไม่กินอาหารเพื่อให้ผอมจนเป็นโรคอดอาหาร ผลของปมด้อยทำให้ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง เกิดความกลัว กลายเป็นคนอาภัพ ชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบคบใคร ทำให้เสียโอกาส มีผู้หญิงคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า ทุกวันนี้ เขาขาดความเชื่อมั่น และกลัวการไปเข้าสังคม เพราะเมื่อเป็นเด็ก แม่ของเขาเป็นคนชอบแข่งขันกับเพื่อนของเขา แม่จะทำทุกอย่างเพื่อจะให้ลูกดีกว่าคนอื่น แม่มักจะบอกเขาว่า เขาต้องสวยกว่า เก่งกว่าลูก ของเพื่อนของเขาเขาได้พยายามเอาใจแม่ แต่เขากลายนิสัยติดตัวเขาว่า ต้องเอาชนะคนอื่นให้ได้ และแล้ว เขาพบความผิดหวัง เพราะเหนือฟ้ายังมีฟ้าเสมอ เขาสู้คนอื่นไม่ได้ เขาพบความผิดหวัง เขาขาดความเชื่อมั่นในตนเอง เกิดความกลัว กลายเป็นคนอาภัพ ชอบอยู่คนเดียว ไม่มีเพื่อน ไม่ชอบคบใคร ทำให้เสียโอกาส การที่เป็นเช่นนี้ เพราะเขาถูกสอนมาให้มีความคิดผิดๆ จนกลายเป็นปมด้อยไป ปมด้อยไม่ใช่ความบาป แต่ความคิดของปมด้อยเป็นบาป เพราะร่างกายเป็นพระวิหารของพระเจ้า เราทำให้พระวิหารของพระเจ้าไม่มีสง่าราศี แต่พระเจ้าไม่ต้องการให้คริสเตียนมีปมด้อย เพราะเราเป็นลูกพระเจ้า บางคนถามว่า ถ้าเราเป็นลูกพระเจ้า ทำไมพระเจ้าอนุญาตให้เรามีปมด้อย แท้ที่จริงปมด้อยไม่ได้เกิดจากพระเจ้า แต่เกิดจากตราบาปที่มาจากอาดัมและเอวา ตราบาปทำให้เราเกิดมาไม่เหมือนกัน แล้วแต่กรรมพันธุ์ของตราบาปของแต่ละคน เช่น บางคนเกิดมาแล้วตาบอด แขนขาด้วน หรือเป็นโรคต่างๆ ความสำคัญอยู่ที่ว่า เราจะอยู่กับสภาพที่เรามีอยู่ให้มีสันติสุขได้อย่างไร มีชาย 2 คนมาหาผมที่คลีนิคเพื่อตรวจร่างกายปีละครั้ง สองคนนี้คล้ายคลึงกันคือทั้งคู่มีอายุ 50 ปี เป็นคริสเคียน เกิดมาขาลีบแต่กำเนิด เขาทั้งคู่นั่งอยู่บนรถเข็น ข้อแตกต่างกันคือคนหนึ่งมาหาและถามว่า เมื่อใดคุณหมอหรือทางการแพทย์จะช่วยผมให้เดินได้ ขณะที่ถาม เขาร้องไห้ ทุกวันนี้ เขาอยู่คนเดียว พ่อแม่ได้จากเขาไป เขาไม่ได้ทำงาน ไม่มีใครสนใจเขา ส่วนอีกคนหนึ่งร่าเริงมาหาและบอกว่า เขาไม่เป็นโรคลมชักมา20 ปีแล้ว เขาทำงานมีครอบครัว เขารอเวลาที่จะเกษียณ เขาไปไหนด้วยรถเข็นของเขา สองคนนี้แตกต่างกัน คนหนึ่งพิการเป็นปมด้อยของเขา อีกคนหนึ่งพิการแต่สามารถใช้ชีวิตให้มีความสุข สำหรับคนแรก ซึ่งถามผมว่า เมื่อใดเขาจะเดินได้ ผมอยากจะบอกเขาว่า วันหนึ่งข้างหน้า เขาจะเดินได้เมื่อเขาไปอยู่ในสวรรค์ที่พระเจ้าได้ตระเตรียมให้แก่เขา เพราะที่นั่น เขาจะมีร่างกายใหม่ เป็นร่างกายที่สมบูรณ์ เขาจะไม่มีขาลีบอีกต่อไป พระเจ้าไม่ได้เป็นผู้ทำให้เกิดสิ่งเหล่านี้ แต่พระเจ้ายอมรับเราเป็นลูกของพระองค์ไม่ว่าเราจะมีรูปร่างหน้าตาหรือนิสัยอย่างไร พระองค์ทรงรักพวกเราเท่ากัน พระเจ้าไม่ทรงเห็นปมด้อยของเรา เพราะชีวิตของเรามีความสำคัญมากกว่าปมด้อยของเรา อย่าให้ปมด้อยของเราควบคุมชีวิตของเรา ตัวอย่าง ถ้าเราเป็นคนอ้วน ให้เรากินอาหารที่ไม่ทำให้เราอ้วน แต่ไม่ใช่ เรามากังวลเรื่องอาหารทุกเวลา จนลืมความสำคัญของชีวิตอย่างอื่น ให้เราบอกกับตนเองว่า ความอ้วนเป็นร่างกายของฉันแต่เป็นเพียงส่วนเล็กน้อยของร่างกายของฉัน อีกตัวอย่าวหนึ่งคือ ถ้าฉันร้องเพลงไม่ไพเราะ แต่ฉันมีอย่างอื่นที่ดีกว่า อย่าให้ปมด้อยของเราต้องทำลายเรา จนทำให้เราไม่มั่นใจ กลัวและไม่กล้าทำอะไร พี่น้องที่รัก บางคนเป็นคนปกติ มีหน้าตาที่ดี มีการศึกษาดี มีงานทำ แต่ทำตัวเองให้มีปมด้อย คิดว่าฉันไม่ดีพอ ฉันไม่มีความสามารถ ฉันทำไม่ได้ ปิดโอกาสตนเองที่จะก้าวไปข้างหน้า คริสเตียนบางคนมีปมด้อยที่มีความรู้พระคัมภีร์น้อย แต่เขามีปมด้อยเพราะเขาไม่เคยมาเรียนพระคัมภีร์ คริสเตียนบางคนมีปมด้อยที่ร้องเพลงไม่ได้ ทั้งๆที่ปมด้อยของเขาเกิดจากการที่เขาไม่เคยมาหัดร้องเพลง ใครก็ตามที่คิดว่ามีปมด้อยจนทำให้ไม่สามารถทำอะไร อย่าลืมว่า เราเป็นลูกพระเจ้า เรามีสง่าราศี ไม่ว่า เราจะมีหน้าตาอย่างไร ความสามารถอย่างไร ให้เราบอกกับตัวเองเหมือนกับอาจารย์เปาโล อาจารย์เปาโลกล่าวว่า “ข้าพเจ้าผจญทุกสิ่งได้ โดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า” (ฟีลิปปี 4:13) ให้เราอยู่อย่างผู้ชนะ “สาธุการแด่พระเจ้าผู้ทรงประทานชัยชนะแก่เราทั้งหลาย โดยพระเยซูคริสตเจ้าของเรา” (1 โครินธ์ 15:57) วันหนึ่งเราจะไปอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้า เราจะมีร่างกายใหม่ที่งดงามและมีสง่าราศีอย่างที่พระเจ้าทรงสร้างอาดัมและเอวาตามพระฉายาของพระเจ้า เพราะที่นั่น เราจะไม่มีปมด้อยอีกต่อไป