30. ความรับผิดชอบ

เมื่อพระเจ้าทรงสร้างอาดัม พระเจ้าทรงมีจุดประสงค์ให้อาดัมรับผิดชอบในสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างขึ้นมา พระเจ้าต้องการให้อาดัมดูแลรับผิดชอบ (1) ทำและรักษาสวน ต้นไม้และพืชผักผลไม้และสัตว์ต่างๆในสวนเอเดนของพระเจ้า (ปฐมกาล 2:15,26) และ (2) ดูแลรับผิดชอบครอบครัวได้แก่เอวาภรรยาปฐมกาล 2:23-25) และลูกที่จะเกิดมา ความรับผิดชอบจึงเป็นงานชิ้นแรกที่พระเจ้าได้มอบให้กับมนุษย์ แต่อาดัมขาดความรับผิดชอบไปกินผลไม้จากต้นไม้แห่งความสำนึกในความดีความชั่วซึ่งพระเจ้าได้สั่งห้ามไว้ว่าอย่ากิน (ปฐมกาล 2:16-17) การไม่เชื่อฟังพระเจ้าของอาดัมได้กลายเป็นความบาปของมนุษยชาติ สรุปคือพระเจ้าต้องการให้มนุษย์รับผิดชอบ 2 อย่าง คือ ความรับผิดชอบต่อครอบครัว และความรับผิดชอบต่อพระเจ้า (1) ความรับผิดชอบต่อครอบครัวเป็นหน้าที่ของมนุษย์ทุกคนตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ ความรับผิดชอบของเด็กๆคือการเชื่อฟังพ่อแม่ มีหน้าที่เรียนหนังสือ ความรับผิดชอบของคนหนุ่มสาวคือช่วยเหลือพ่อแม่ดูแลสิ่งต่างๆในบ้าน ดูแลน้องๆ มีหน้าที่เรียนหนังสือเพื่อไปประกอบอาชีพ ความรับผิดชอบของผู้ใหญ่คือดูแลครอบครัว เลี้ยงลูก ให้ความสุขกับครอบครัวด้วยปัจจัย 4 อย่าง ได้แก่ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และการพักผ่อน (2) ความรับผิดชอบต่อพระเจ้า มนุษย์ทุกคนมีหน้าที่ต้องเชื่อฟังพระเจ้า นี่คือความรับผิดชอบของมนุษย์ทุกคน พระเจ้าต้องการให้เรารับใช้พระองค์เช่นเดียวกับอาดัม เรามีความรับผิดชอบต่อพระเจ้าโดยตรง สังคมที่อยู่รอบตัวเรา และครอบครัวที่พระเจ้ามอบให้แก่เรา พระเจ้าต้องการให้เรารู้จักพระองค์ เรารู้จักพระองค์ได้ด้วยการอ่านประวัติความเป็นมาของพระองค์จากพระคัมภีร์ เราก็จะเชื่อฟังพระองค์ด้วยการการปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระองค์ คือให้รักพระเจ้าสุดจิตสุดใจของเราและรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง นี่คือการรับผิดชอบต่อสังคม เรารักเพื่อนบ้านหรือสังคมได้ด้วยการให้เขามารู้จักกับพระเจ้า หนุนใจเขาในเวลาที่เขาต้องการความช่วยเหลือ เรายังหน้าที่รับผิดชอบต่อครอบครัวด้วยการให้ครอบครัวโดยเฉพาะผู้ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของเราเช่นพ่อแม่ สามีภรรยา ลูกหลานของเรามารู้จักกับพระเจ้า การมาสามัคคีธรรมในโบสถ์ การมาร่วมศึกษาพระคัมภีร์ ร่วมร้องเพลงถวายพระเจ้า การมาฟังเทศนา นี่คือความรับผิดชอบของเราทุกคนซึ่งเชื่อพระเจ้า บางคนอาจจะกล่าวว่า ตนไม่มีความสามารถ แต่ถ้าเรายอมเชื่อฟังพระเจ้า ยอมรับผิดชอบ พระเจ้าจะทรงมอบตะลันต์แก่เราให้เรารับใช้ได้เต็มที่ และจะมอบมากขึ้นอีก พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “ด้วยว่าผู้ใดมีอยู่แล้วจะเพิ่มเติมให้ผู้นั้นจนมีเหลือเฟือ แต่ผู้ที่ไม่มี แม้ว่าซึ่งเขามีอยู่ก็จะต้องเอาไปจากเขา” (มัทธิว25:29) ขอให้เราทำตามคำสั่งสอนของพระเยซูคริสต์ด้วยการรับผิดชอบต่อพระเจ้า ครอบครัว และผู้อื่น