1. การแข่งขันจนถึงหลักชัย

ในปี ค.ศ. 1972 นักวิ่งโอลิมปิคชื่อ ลาสซี่ ไวเรน (Lasse Viren) ได้วิ่งแข่งขัน 10 กิโลเมตร ในช่วงหนึ่งของการแข่งขัน เขาล้มลงเพราะขัดขาขณะวิ่งแข่งกับผู้วิ่งแข่งอีกคนหนึ่ง ในรอบที่ สิบสอง เขาพบว่าผู้แข่งขันคนอื่นๆวิ่งเลยเขาไป100 เมตร ดูเหมือนว่าเขาจะหมดหวังที่จะชนะ แต่เขาบอกกับตัวเองว่า การแข่งขันยังไม่สิ้นสุด เขาไม่ตกใจ เขาลุกขึ้นวิ่งต่อไป เขาวิ่งแซงนักวิ่งคนอื่นๆจนกระทั่งเหลืออีกหนึ่งรอบครึ่ง เขาได้วิ่งอยู่นำหน้าคนอื่นในที่สุด เขาไม่เพียงแต่เข้าเส้นชัยเป็นคนแรก เขายังทำลายสถิติโลกด้วยเวลา 27:38.4 นาที การวิ่งแข่งของเขามิใช่เกิดขึ้นในวันแข่งขัน แต่เขาได้ทำการฝึกฝนเป็นเวลานาน เขาวิ่งบนถนน บนภูเขา ในป่า ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพอย่างไร ไม่ว่าจะมีวิกฤตการณ์อย่างไร เขาวิ่ง วิ่ง วิ่ง ไม่ท้อถอย ในสมองของเขามีสิ่งเดียวคือต้องวิ่งถึงเส้นชัยให้ได้ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ เขาจะวิ่งจนชนะในที่สุด อาจารย์เปาโลกล่าวว่า “ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งขันกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลมีคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัลให้ได้” (1โครินธ์ 9:24) อาจารย์เปาโลต้องการให้คริสเตียนวิ่งแข่งขัน จุดหมายปลายทางคือสวรรค์ คริสเตียนต้องฝึกฝนตนเองเพราะอุปสรรคก็อยู่ข้างหน้าไม่ว่าทางโค้ง ทางแคบ ทางคดเคี้ยว เขาต้องรู้ว่าจะวิ่งอย่างไร ถ้าหกล้มต้องลุกขึ้นให้ได้แล้ววิ่งต่อไป เพราะการวิ่งมิใช่วิ่งครั้งเดียวแต่เป็นการแข่งขันทุกๆวันจนกว่าถึงปลายทางคือสวรรค์ นั่นคือเขาต้องเสริมสร้างร่างกายแข็งแรงมั่นคง ใจอดทน มีวินัยอย่างเคร่งครัด การวิ่งแข่งของคริสเตียนต้องมีสาม “ตั้ง” คือ ตั้งหน้าตั้งตา คือวิ่งไปข้างหน้าไม่ถอย ไม่มองซ้ายมองขวา ทำให้ใจวอกแวก และไม่มองไปข้างหลัง ตั้งเป้าคือวิ่งอย่างมีจุดหมาย จุดหมายของเราคือแผ่นดินสวรรค์ เพราะที่นั่น เราจะได้รับรางวัล และตั้งใจ คือวิ่งด้วยความระมัดระวัง เพราะตลอดทางที่วิ่งนั้น มีสิ่งที่อยู่รอบข้าง คอยเบนความสนใจของเรา เช่นดอกไม้ที่สวยงาม ได้แก่ชื่อเสียง ผลไม้ที่อร่อยรับประทาน ได้แก่อำนาจ และภูเขาที่มีบ่อแร่บ่อทองได้แก่เงินทอง สมบัติต่างๆ ทำให้การวิ่งแข่งขันของเราต้องหยุดชงัก ทำให้เราสนใจสิ่งที่เป็นเนื้อมากกว่าจิตวิญญาณ การวิ่งก็คือการดำเนินชีวิต คริสเตียนต้องตั้งหน้าตั้งตา ตั้งเป้าและตั้งใจในการดำเนินชีวิต เพราะเขาต้องเตือนใจของตนเองว่า 1. ถ้าชีวิตต้องพบกับการล้มเหลว เขาจะลุกขึ้นและต่อสู้ต่อไป “เพราะคนชอบธรรมล้มลง 7 ครั้งแล้วก็ลุกขึ้นอีก” (สุภาษิต24:6) 2. จงตั้งเป้าอยู่ที่พระเยซูคริสต์ เพื่อรับชีวิตนิรันดร์ อาจารย์เปาโลกล่าวว่า “ข้าพเจ้ากำลังบากบั่นมุ่งไปสู่หลักชัย เพื่อจะได้รับรางวัลซึ่งในพระเยซูคริสต์พระเจ้าได้ทรงเรียกจากเบื้องบนให้เราไปรับ” (ฟีลิปปี 3:14) 3. อย่าให้ข้อความที่ว่า “เป็นไปไม่ได้” อยู่ในสมองหรือริมฝีปากของเขา อาจารย์เปาโลเปนตัวอย่างของคริสเตียนที่ต่อสู้ชีวิตอย่างไม่ท้อถอย ถึงแม้จะพบกับความยากลำบากจนเกือบต้องเสียชีวิต อาจารย์เปาโลกล่าวว่า “เราชื่นชมยินดีในความทุกข์ยากของเราด้วย เพราะเรารู้ว่า ความทุกข์ยากนั้นทำให้เกิดความอดทน และความอดทนทำให้เห็นว่า เราเป็นคนที่พระเจ้าทรงใช้ได้ และการที่เราเห็นเช่นนั้นทำให้เกิดมีความหวังใจ” (โรม 5:3-4) 4. คริสเตียนซึ่งได้รับความสำเร็จในชีวิต เพราะเขาไม่ยอมแพ้ เขาจะวิ่งไปถึงหลักชัย พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “ผู้ใดมีชัยชนะ ผู้นั้นจะได้สิ่งเหล่านี้เป็นมรดก และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา” (วิวรณ์ 21:7) และเขาจะรับมงกุฎแห่งชีวิตคือชีวิตนิรันดร์ที่พระเจ้าทรงมอบให้แก่เขาตลอดไปเป็นนิจ