บทที่ 4 การรักษาคนตายให้ฟื้นในพระคัมภีร์

ในพระคัมภีร์ ได้มีการบันทึกถึงบุคคลซึ่งได้ฟื้นขึ้นมาจากความตาย 8 คนด้วยกัน คนที่หนึ่ง คือ บุตรชายของหญิงหม้าย ชาวศาเรฟัท ได้ล้มป่วยและถึงแก่ความตาย เอลียาหืได้อธิษฐานร้องทูลต่อพระเจ้าและเหยียดตัวลงทับเด็กนั้นสามครั้ง แล้วบุตรชายของหญิงนั้นก็ฟื้นจากความตาย ( 1 พงศ์กษัตริย์ 17:17-24) คนที่สอง คือ บุตรชายของหญิงชาวชูเนม ซึ่งตายลง เอลีชา ได้ใช้ให้เกหะซี คนใช้วางไม้เท้าบนหน้าของเด็กนั้น แต่ก็ไม่ฟื้น เอลีชาได้อธิษฐานต่อพระเจ้า แล้วท่านขึ้นไปนอนทับเด็ก ให้ปากทับปาก ตาทับตา และมือทับมือ และเมื่อท่านเหยียดตัวของท่านบนเขา เนื้อของเด็กนั้นก็อุ่นขึ้นมา แล้วท่านเดินไปเดินมาในเรือนครั้งหนึ่ง แล้วขึ้นไปเหยียดตัวของท่านบนเขา เด็กนั้นก็จามเจ็ดครั้ง แล้วเดนั้นก็ลืมตา ฟื้นขึ้นมา (2 พงศ์กษัตริย์ 4:25-37) คนที่สาม เป็นชายคนหนึ่งซึ่งตายไปแล้ว และถูกนำไปทิ้งลงในอุโมงค์ ซึ่งฝังเอลีชาไว้ พอศพของชายคนนั้นแตะต้องกระดูกของเอลีชา เขาก็คืนชีวิตลุกขึ้นยืน (2 พงศ์กษัตริย์ 13:20-21) คนที่สี่ เป็นชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกคนเดียวของหญิงหม้ายได้ตายลง พระเยซูเสด็จเข้าไปในเมืองนาอิน พบคนหามศพของชายหนุ่มคนนี้ และหญิงหม้ายกำลังร้องไห้ พระเยซูเสด็จเข้าไปใกล้ถูกต้องโลง พระองค์จึงตรัสว่า “ชายหนุ่มเอ๋ย เราสั่งเจ้าว่าลุกขึ้นเถิด คนที่ตายนั้นก็ลุกนั่งเริ่มพูด พระองค์จึงทรงมอบชายหนุ่มให้แก่มารดาของเขา (ลูกา 7:11-15) คนที่ห้า เป็นบุตรสาวของไยรัส ซึ่งเป็นนายธรรมศาลา ได้ตายลง พระเยซูทรงจับมือเด็กนั้น ตรัสว่า “ลูกเอ๋ย จงลุกขึ้นเถิด” แล้ววิญญาณจิตก็กลับเข้าไปในเด็กนั้น (ลูกา 8:49-56) คนที่หก เป็นชายคนหนึ่ง ชื่อ ลาซารัส ซึ่งเป็นน้องของมารธา และมารีย์ ได้ตายลง พระเยซูได้เสด็จไปที่อุโมงค์ แล้วอธิษฐานต่อพระบิดา พระองค์เปล่งพระสุรเสียงตรัสว่า “ลาซารัสเอ๋ย ออกมาเถิด” ผู้ตายนั้นก็ออกมา มีผ้าพันมือและเท้า และที่หน้าก็มีผ้าพันอยู่ด้วย พระเยซูตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงแก้ผ้าที่พันออกเสีย แล้วปล่อยเขาเถิด” (ยอห์น 11:38-44) คนที่เจ็ด เป็นหญิงคนหนึ่ง ชื่อทาบิธา ตามภาษากรีกว่า โดรคัส อาศัยอยู่ในเมืองยัฟฟา หญิงคนนี้อาศัยอยู่ในเมืองยัฟฟา ก็ป่วยลงจนถึงแก่ความตาย เขาจึงอาบน้ำศพวางไว้ในห้องชั้นบน เปโตรได้คุกเข่าลงอธิษฐาน แล้วหันมายังศพนั้นกล่าวว่า “ทาบิธา เอ๋ย จงลุกขึ้น” ทาบิธาก็ลืมตา เปโตร ยื่นมือออกพยุงเธอขึ้น (กิจการ 9:36-41) คนที่แปด เป็นชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ ยุทิกัส ซึ่งนั่งอยู่ที่หน้าต่าง ง่วงนอนเต็มที่ คนนั้นก็โงกพลัดตกจากหน้าต่างชั้นที่สาม เมื่อยกขึ้นมาก็เห็นว่าตายเสียแล้ว ฝ่ายเปาโลจึงลงไปก้มตัวกอดผู้นั้นไว้แล้วว่า “อย่าตกใจไปเลย ด้วยว่าชีวิตยังอยู่ในตัวเขา” คนทั้งหลายจึงพาคนหนุ่มผู้ยังเป็นอยู่ไป และเขาทั้งหลายก็ปลื้มใจยินดีไม่น้อยเลย (กิจการ 20:9-12) บุคคลทั้ง 8 คนนี้ ได้ฟื้นขึ้นจากความตาย เพราะพระเจ้ามีพระประสงค์ให้เขาทั้งหลายฟื้นขึ้นมา เพื่อให้ผู้พบเห็นได้สรรเสริญพระเจ้า แต่ในที่สุด เขาทั้งหลายก็ต้องตายลงในเวลาต่อมา พระเยซูคริสต์เป็นพระองค์เดียว ซึ่งได้สิ้นพระชนม์บนกางเขน และในวันที่สาม พระองค์ได้ฟื้นคืนพระชนม์ และความตายไม่มีอำนาจเหนือพระองค์อีก เพราะ พระองค์เป็นพระเจ้า พระองค์ทรงยกโทษความบาปของเราทั้งหลาย เพื่อจิตวิญญาณของเราทั้งหลายจะไม่ต้องตายต่อบาป และจะมีชีวิตนิรันดร์อยู่กับพระเยซูคริสต์ในสวรรค์ตลอดไปเป็นนิตย์