การรักษาโรคของพระเจ้าโดยใช้ผู้รับใช้ โมเสส

ในอพยพ บทที่ 23 ข้อ 24-26 บันทึกว่า “อย่ากรายไหว้พระของเขา หรือปรนนิบัติ หรือทำตามแบบอย่างที่พวกเขา กระทำแต่จงทำลายรูปเคารพของเชา และทุบเสาศักดิ์สิทธิ์ของเขาเสียให้แหลกละเอียด จงปรนนิบัตืพระเจ้าของเจ้า แล้วพระองค์จะทรงอวยพรแก่อาหารและน้ำของเจ้า เราจะบันดาลให้โรคต่างๆหายไปจากท่ามกลางพวกเจ้า จะไม่มีการแท้งลูก หรือเป็นหมันในดินแดนของเจ้า เราจะให้เจ้ามีอายุยืนนาน” พระเจ้ารักษาโรคไม่ให้แท้งลูกหรือเป็นหมัน สรุป สรุปคือ สถานที่เกิดในถิ่นทุรกันดาร ผู้รักษาคือพระเจ้า ผู้ถูกใช้ให้รักษาคือโมเสส ผู้ถูกรักษาคือ ชาวอิสราเอล โรคที่รักษาคือ แท้งลูกและเป็นหมัน วิธีการรักษาโดยการทำลายรูปเคารพของคนต่างชาติ เหตุผลคือ ให้อิสราเอลปลอดภัยจากการแท้งลูกหรือเป็นหมัน และเพิ่มประชากรของอิสราเอลมากขึ้น อีกเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นกับชาวอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร ในกันดารวิถี บทที่ 21 ข้อ 4 – 9 4เขาทั้งหลายออกเดินจากภูเขาโฮร์ตามทางที่ไปทะเลแดง เพื่อจะอ้อมแผ่นดินเอโดม ประชาชนท้อถอยเพราะเหตุหนทาง 5และประชาชนก็บ่นว่าพระเจ้าและว่าโมเสสว่า “ทำไมพาเราออกจากอียิปต์มาตายในถิ่นทุรกันดาร เพราะไม่มีอาหารและไม่มีน้ำ เราเบื่ออาหารอันไร้ค่านี้” 6และพระเจ้าก็ทรงให้งูแมวเซามาในหมู่ประชาชน งูก็กัดประชาชน และคนอิสราเอลตายมาก 7และประชาชนมาหาโมเสสกล่าวว่า “เราทั้งหลายได้กระทำบาปเพราะเราทั้งหลายได้บ่น ว่าพระเจ้าและบ่นว่าท่าน ขอทูลแด่พระเจ้าขอพระองค์ทรงนำงูไปจากเราเสีย” ดังนั้นโมเสสจึงอธิษฐานเพื่อประชาชน 8และพระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงทำงูแมวเซาตัวหนึ่งติดไว้ที่เสา ทุกคนที่ถูกงูกัด เมื่อเขามองดู เขาจะยังมีชีวิตอยู่ได้” 9ดังนั้นโมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์ตัวหนึ่ง และติดไว้ที่เสา แล้วถ้างูกัดคนใด ถ้าเขามองดูงูทองสัมฤทธิ์นั้น เขาก็มีชีวิตอยู่ได้ สรุปคือ สถานที่ในถิ่นทุรกันการ ผู้รักษาคือพระเจ้า ผู้ถูกใช้ให้รักษาคือโมเสส ผู้ถูกรักษาคือ ชาวอิสราเอล โรคที่รักษาคือ พิษงู วิธีการรักษาคือ มองดูงูทองสัมฤทธิ์นั้น เขาก็มีชีวิตอยู่ได้ เหตุผล ให้คนอิสราเอลมองที่พระเจ้า พระเยซูตรัสว่า “โมเสสได้ยกงูขึ้นในถิ่นทุรกันดารฉันใด บุตรมนุษย์จะต้องถูกขึ้นฉันนั้น” (ยอห์น 3:14) จากบทบันทึกใน 2พงศ์กษัตริย์ 18:4 ชาวยูดาห์ไปกราบไหว้งูสัมฤทธิ์ซึ่งโมเสสสร้างขึ้นในเวลาต่อมา งูไม่ได้รักษาโรคงูพิษกัด แต่พระเจ้า (พระบุตร) ต่างหากคือผู้รักษา