31 คริสเตียนวิจารณ์ได้ไหม

การวิจารณ์ คือ การแสดงความคิดเห็นติชม การวิจารณ์จึงมีทั้งแง่บวกและแง่ลบ หรือ สร้างสรรค์และทำลาย ดังนั้น คนส่วนมากจึงไม่ชอบถูกวิจารณ์ในฐานะของคริสเตียน เราจะเผชิญกับการวิจารณ์ได้อย่างไร อาจารย์เปโตรก็ถูกวิจารณ์โดยพี่น้องคริสเตียน เมื่อท่านได้ฝันเห็นผ้าผืนใหญ่หย่อนลงมาทั้งสี่มุมจากฟ้า ลงมายังท่าน ท่านเล่าว่า “ครั้นข้าพเจ้าเขม้นดูผ้านั้น ก็เห็นสัตว์จตุบาทของโลกกับสัตว์ป่า สัตว์ที่เลื้อยคลาน และที่บิน แล้วข้าพเจ้าได้ยินพระสุรเสียงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เปโตรเอ๋ย จงลุกขึ้นฆ่ากินเถิด แต่ข้าพเจ้าทูลว่า หามิได้ พระองค์เจ้าข้า เพราะว่าสิ่งของซึ่งต้องห้าม หรือซึ่งเป็นมลทินยังไม่ได้เข้าปากข้าพระองค์เลย แต่มีพระสุรเสียงตรัสจากฟ้าครั้งที่สองว่า ซึ่งพระเจ้าได้ทรงชำระแล้ว เจ้าอย่าว่าเป็นของต้องห้าม เป็นอย่างนั้นถึง 3 ครั้ง แล้วสิ่งนั้นทั้งสิ้นก็ถูกรับขึ้นไปบนฟ้าอีก” (กิจการ 11:6-10) หมายความว่า พระเจ้าได้อนุญาตให้อาจารย์เปโตรไปประกาศข่าวประเสริฐแก่คนต่างชาติ ซึ่งแต่ก่อนถือว่าเป็นพวกนอกรีต แต่พี่น้องคริสเตียนซึ่งเป็นคนยิวในสมัยนั้นเข้าใจผิดคิดว่าอาจารย์เปโตรทำตามอำเภอใจของตน พวกเขาไม่เข้าใจว่า นี่เป็นนิมิตที่พระเจ้าได้ให้อาจารย์เปโตรปฏิบัติ พวกเขามีความคิดเห็นแตกต่างกันจากอาจารย์เปโตร คิดว่า มีแต่คนยิวเท่านั้นเป็นคริสเตียนได้ ดังนั้นคนที่ วิจารณ์เข้าใจผิด หรือ ไม่เข้าใจ หรือ มีความคิดเห็นแตกต่างกัน เช่นเดียวกับ คริสเตียนยิวเหล่านี้ อาจารย์เปโตรปฏิบัติตนอย่างไรเมื่อถูกวิจารณ์ อาจารย์เปโตรปฏิบัติตามพระคัมภีร์ 1) ไม่นำพาต่อการวิจารณ์ ที่ไม่ก่อประโยชน์ คนที่หยั่งรู้ย่อมไม่นำพาต่อการดูถูก (สุภาษิต 12:16) 2) พิจารณาถึงคนวิจารณ์ว่า น่าเชื่อถืออย่างไร “บุคคลผู้พูดความจริงให้หลักฐานที่ซื่อตรง แต่พยานเท็จกล่าวคำหลอกลวง” (สุภาษิต 12:17) “ฟังคำตำหนิของคนที่มีสติปัญญาย่อมดีกว่าฟังเพลงของคนเขลา” (ปัญญาจารย์ 7:5) “หูที่ฟังคำตักเตือนที่ให้ชีวิตจะอยู่ท่ามกลางปราชญ์” (สุภาษิต 15:31) 3) แน่ใจว่าตนเองซื่อสัตย์และเที่ยงตรงในสายพระเนตรของพระเจ้า เพราะพระองค์เป็นผู้ทรงพิพากษาเรา อาจารย์เปาโลกล่าวว่า “เพราะข้าพเจ้าไม่รู้ว่า ข้าพเจ้ามีความผิดสถานใด ถึงกระนั้นข้าพเจ้าก็ไม่พ้นการพิพากษา ท่านผู้ทรงพิพากษาตัวข้าพเจ้า คือ องค์พระผู้เป็นเจ้า” (1 โครินธ์ 4:4) อาจารย์เปโตรได้ปฏิบัติตนอย่างถูกต้อง เมื่อถูกวิจารณ์ และท่านมิได้วิจารณ์ผู้อื่นที่ไม่ได้เห็นด้วยกับท่าน เพราะไม่มีใครดีครบบริบูรณ์ เหมือนพระเยซูคริสต์ พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “ผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีผิด ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน” (ยอห์น 8:7) อาจารย์เปาโลก็ได้เตือนเราเช่นกันว่า “เหตุฉะนั้น มนุษย์เอ๋ย ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร เมื่อท่านกล่าวโทษผู้อื่นนั้น ท่านไม่มีข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อท่านกล่าวโทษผู้อื่น ท่านก็ได้กล่าวโทษตัวเองด้วย” ขอให้พระเจ้าสอนเราให้พูดหนุนใจ และพูดในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น เพื่อจะได้นำเขามาเป็นสาวกของพระเยซูคริสต์ เพราะการกระทำของเรา