ความตาย

ความตายเป็นสภาพที่แน่นอนอย่างหนึ่งของมนุษย์ ไม่มีใครหลีกพ้นจากความตายได้ ความตายในที่นี้หมายความว่า เป็นความตายของร่างกาย จิตใจและจิตวิญญาณ ความตายเกิดขึ้นเมื่ออาดัมและเอวาได้ทำบาปต่อพระเจ้า เมื่อมนุษย์ถูกไล่ออกจากสวนเอเดน มนุษย์ไม่มีโอกาสไปรับประทานผลไม้จากต้นไม้แห่งชีวิตในสวนเอเดน มนุษย์จึงต้องตาย มนุษย์ตายเพราะไปทำบาป จิตวิญญาณของมนุษย์แตกต่างจากร่างกายและจิตใจ เพราะเป็นลมปราณของพระเจ้า (ปฐมกาล 2:7) โดยความจริง จิตวิญญาณของมนุษย์ไม่ตาย แต่จิตวิญญาณของมนุษย์ซึ่งไม่ตายจะต้องไปสู่สถานที่ใหม่คือสวรรค์หรือนรก การไปสวรรค์ถือเป็นความรอดไปสู่ชีวิตนิรันดร์ ไม่มีการตายอีก การไปนรกถือเป็นความตายชั่วนิรันดร์ เรียกว่า เป็นความตายครั้งที่สอง “เพราะว่าค่าจ้างของความบาปคือความตาย” (โรม 6:23) มนุษย์ซึ่งต้องการความรอดจะไม่ทำบาป ไม่ว่าบาปมากบาปน้อยล้วนเป็นความบาปทั้งสิ้น