ความรอดกับความบริสุทธิ์ของมนุษย์

ความบริสุทธิ์ของพระเจ้าแตกต่างจากความบริสุทธิ์ของชาวโลก คำว่าบริสุทธิ์ ในพระคัมภีร์มาจากคำภาษากรีกว่า ฮักกิโอส ซึ่งแปลว่า แตกต่างจากอย่างอื่น นั่นคือ ความบริสุทธิ์ของพระเจ้าแตกต่างจากของชาวโลก เมื่อพระเจ้าสร้างอาดัมและเอวา พระเจ้าทรงสร้างตามพระฉายาของพระองค์คือ สร้างให้เป็นคนบริสุทธิ์ปราศจากมลทิน อาดัมและเอวาจึงสามารถดำเนินไปกับพระเจ้าในสวนเอเดน แต่เมื่ออาดัมและเอวาไปรับประทานผลไม้ที่พระเจ้าทรงห้ามไว้ มนุษย์ได้ทำบาปต่อพระเจ้า โดยการไม่เชื่อฟังพระเจ้า มนุษย์จึงกลายเป็นคนไม่บริสุทธิ์ มนุษย์จึงเข้าใกล้พระเจ้าไม่ได้ เพราะพระองค์ทรงเป็นองค์บริสุทธิ์ แต่พระเจ้าทรงรักอาดัมและเอวาและมนุษย์ซึ่งจะเกิดมาภายหลัง เพราะความผิดบาปของมนุษย์พระเจ้าทรงทำเสื้อด้วยหนังสัตว์ให้อาดัมและเอวาปกปิดกาย (ปฐมกาล 3:21) แสดงว่า พระเจ้าทรงเสียสละสัตว์บริสุทธิ์ตัวหนึ่งของพระองค์ให้ตายลง และพระองค์เอาหนังสัตว์สดๆซึ่งมีเลือดปนอยู่มาปกปิดกาย ก็คือ การเอาเลือดมาคลุมความผิดบาปของมนุษย์ให้มีชีวิตอยู่ต่อไป ตั้งแต่นั้น พระเจ้าพอพระทัยการถวายสัตวบูชา ตัวอย่างคือ อาแบลถวายสัตว์บูชาแด่พระเจ้า พระเจ้าทรงพอพระทัยอาแบลและเครื่องบูชาของเขา (ปฐมกาล 4:4) ดังนั้นการถวายสัตว์บูชา คือการคลุมความบาปเอาไว้เพื่อให้เห็นความบริสุทธิ์ขึ้น ต่อมามนุษย์ได้ทำบาปต่อพระเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า พระเจ้าได้ทรงเลือกชนชาติอิสราเอลให้เป็นชนชาติของพระเจ้า แต่ชาวอิสราเอลก็ยังทำบาปต่อพระเจ้าอีก ในที่สุด พระเจ้าได้ทรงให้โมเสสเขียนกฎหมายเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ขึ้นในพระธรรมเลวีนิติ บทที่ 19 ถึง 22 พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า จงกล่าวแก่ชุมนุมชนอิสราเอลว่า เจ้าทั้งหลายต้องบริสุทธิ์ เพราะเราคือ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นองค์บริสุทธิ์ (เลวีนิติ19:1) นอกจากนี้ยังมีพระบัญญัติเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของชนชาติอิสราเอล คือ 1) ความบริสุทธิ์ของร่างกาย “เจ้าอย่ารับประทานเนื้อสัตว์ที่มีเลือดในเนื้อนั้น เจ้าอย่าเป็นหมอดูหรือเป็นหมอผี เจ้าอย่ากันผมที่จอนหูหรือกันริมเคราของเจ้า เจ้าอย่าเชือดเนื้อของเจ้า เพราะเหตุมีคนตายหรือสักเป็นเครื่องหมายใดๆลงที่ตัวเจ้า เราคือพระเจ้า” (เลวีนิติ 19:26-28, 21:5) นอกจากนี้ คนซึ่งเป็นโรคต่างๆ หรือพิการก็เข้าใกล้พระเจ้าไม่ได้ เพราะถือว่าไม่บริสุทธิ์ (เลวีนิติ 21:16-24) 2) ความบริสุทธิ์ของเครื่องถวายบูชา สัตว์ที่ถวายพระเจ้าไม่ว่าเป็นแกะ แพะ วัว และสัตว์อื่นๆต้องไม่มีตำหนิ (เลวีนิติ 22) จะเห็นว่า ความบริสุทธิ์ของพระเจ้านั้นสูงสุดหาที่เปรียบมิได้ พระเจ้าทรงต้องการให้มนุษย์บริสุทธิ์ตามมาตรฐานของพระองค์ แต่มนุษย์ทำไม่ได้ เพราะมนุษย์เป็นคนบาปและฝักใฝ่อยู่กับการงานของเนื้อหนัง (กาลาเทีย 5:19-21) ไม่ว่ามนุษย์จะถวายเครื่องสัตวบูชา หรือการประพฤติตามพระบัญญัติต่างๆในพระคัมภีร์ หรือ พยายามประกอบกรรมดีต่างๆก็ตาม มนุษย์ไม่สามารถกระทำตนให้บริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ ตามมาตรฐานของพระเจ้า ถ้ามนุษย์ไม่บริสุทธิ์มนุษย์จะกลับไปสวรรค์ที่พระเจ้าทรงตระเตรียมให้ไม่ได้ แต่เมื่อพระเยซูคริสต์เสด็จมา พระเยซูตรัสว่า “เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลก จนได้ประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ เพื่อทุกคนที่วางใจในพระบุตรนั้นจะไม่พินาศ แต่มีชีวิตนิรันดร์” (ยอห์น 3:16) พระเยซูคริสต์ตรัสกับเขาว่า “เราเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต ไม่มีผู้ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากจะมาทางเรา” (ยอห์น 14:6)จะเห็นว่าทางเก่าที่ทำให้มนุษย์เป็นผู้บริสุทธิ์ และได้รับความรอดนั้น ได้แก่การถวายสัตวบูชา การปฏิบัติตามกฎบัญญัติต่างๆ ตลอดจนการประกอบความดีต่างๆ ไม่สามารถให้มนุษย์กลับไปหาพระเจ้าได้ โดยพระคุณของพระเจ้า พระองค์ได้ทรงเตรียมทางใหม่ให้แก่มนุษย์โดยการมาเชื่อพระเยซูคริสต์เจ้า พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “อย่าคิดว่า เรามาเลิกล้างธรรมบัญญัติและคำของผู้เผยพระวจนะ เรามิได้มาเลิกล้าง แต่มาทำให้สมบูรณ์ทุกประการ (มัทธิว 5:17) พระเยซูคริสต์ทรงมอบพระบัญญัติ 2 ข้อ “จงรักพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าของเจ้าด้วยสุดใจสุดจิตของเจ้าและด้วยสิ้นสุดความคิดของเจ้า” และ “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” ธรรมบัญญัติและคำของผู้เผยพระวจนะทั้งสิ้นก็ขึ้นอยู่กับพระบัญญัติสองข้อนี้” (มัทธิว 22:37-40) ดังนั้น โดยพันธสัญญาใหม่ ถ้าท่านทั้งหลายสารภาพความผิดบาปต่อพระเจ้า และเชื่อพระเยซูคริสต์เป็นพระผู้ช่วยให้รอด พระเยซูคริสต์จะทรงชำระท่านทั้งหลายด้วยพระโลหิตของพระองค์ เพื่อให้ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์ ในสายพระเนตรของพระเจ้า “เพราะว่าบาปจะครอบงำท่านทั้งหลายต่อไปก็หามิได้ เพราะว่าท่านทั้งหลายมิได้อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ แต่อยู่ใต้พระคุณ” (โรม 6:14) ต่อจากนี้ไป “แต่เพราะพระองค์ผู้ทรงเรียกท่านทั้งหลายบริสุทธิ์ ท่านทั้งหลายจงประพฤติให้บริสุทธิ์” สภาพหนึ่งที่มนุษย์เข้าใกล้พระเจ้าคือความไม่บริสุทธิ์ของมนุษย์ เพราะมนุษย์เป็นคนบาป ไม่ว่ามนุษย์จะประพฤติตนอย่างไร มนุษย์ไม่มีทางหลุดพ้นจากความบาปได้ เพราะความบาปเป็นเหตุให้ร่างกายเจ็บป่วย แก่ชรา วาจาพูดปดโกหก หยาบคาย และใจร้าย ใจแคบ แต่พระเจ้าเป็นพระผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวง พระเจ้าตรัสว่า “เพราะเราคือพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้า จงชำระตัวไว้ให้บริสุทธิ์ เพราะเราบริสุทธิ์” (เลวีนิติ 11:44) พระเจ้าทรงเป็นองค์บริสุทธิ์ พระเจ้าจึงต้องการให้เราทั้งหลายจงประพฤติให้บริสุทธิ์พร้อมทุกประการ (1 เปโตร 1:15) เราจะมีความบริสุทธิ์ของพระเจ้าได้ต่อเมื่อเราต้องหลุดพ้นจากความบาป นั่นคือ 1) ให้เชื่อพระเยซูคริสต์ว่า พระองค์ทรงยกบาปของเรา “เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงกระทำพระองค์ผู้ทรงไม่มีบาปให้บาป เพราะเห็นแก่เรา เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์” (2 โครินธ์ 5:21) เมื่อเราเป็นคนชอบธรรม เราจึงเป็นคนบริสุทธิ์ได้ตามมาตรฐานของพระเจ้า 2) เราต้องบังเกิดจากพระเจ้า “ผู้ใดบังเกิดจากพระเจ้า ผู้นั้นไม่กระทำบาป” (1 ยอห์น 3:9) นั่นคือ พระเจ้าบริสุทธิ์ เราบังเกิดจากพระเจ้าซึ่งบริสุทธิ์ เราก็จะบริสุทธิ์ด้วย ถ้าเราบริสุทธิ์ เราก็ไม่กระทำบาป สรุป คือ เราจะบริสุทธิ์ตามมาตรฐานของพระเจ้าได้ คือ เราต้องสารภาพความผิดบาปของเรา และเราต้องเชื่อพระเยซูคริสต์ แล้วพระเยซูคริสต์ทรงเอาบาปของเราไว้กับพระองค์ แล้วเอาพระโลหิตของพระองค์มาล้างความบาปของเรา ต่อจากนี้ไป เราจึงมั่นใจว่า เราบังเกิดจากพระเจ้าอย่างแท้จริง “พี่น้องทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้ โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่พระองค์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิตอันบริสุทธิ์ และเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการนมัสการโดยวิญญาณจิตของท่านทั้งหลาย อย่าประพฤติตามอย่างคนในยุคนี้ แต่จงรับการเปลี่ยนแปลงจิตใจ แล้วอุปนิสัยของท่านจึงจะเปลี่ยนใหม่ เพื่อท่านจะได้ทราบน้ำพระทับของพระเจ้า จะได้รู้ว่าอะไรดี อะไรเป็นที่ชอบพระทัย และอะไรดียอดเยี่ยม” (โรม 12:1-2) ถ้าท่านทั้งหลายประพฤติตนได้ตามน้ำพระทัยของพระองค์ ท่านทั้งหลายจึงเป็นคนบริสุทธิ์ของพระเจ้าได้ มนุษย์ต้องเป็นคนบริสุทธิ์เพราะพระเจ้าทรงเป็นองค์บริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม พระเจ้าให้โอกาสมนุษย์ให้ได้รับความรอดด้วยวิธีการข้างต้น แต่มนุษย์ไม่สามารถทำได้เพราะความบาปของมนุษย์ พระเจ้าจึงได้สัญญาที่จะส่งพระบุตรของพระองค์เสด็จมาในโลกเพื่อมาสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนโดยเอาพระโลหิตของพระองค์มาล้างความบาปของมนุษย์เพื่อให้มนุษย์มีโอกาสได้รับความรอดและมีชีวิตนิรันดร์