47 การบัพติศมาสำหรับคนตาย

การบัพติศมาในพันธสัญญาใหม่ คือ การบัพติศมาเพื่อความรอดในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ การบัพติศมากระทำได้ก็ต่อเมื่อผู้นั้นได้ประกาศตนว่า เชื่อพระเยซูคริสต์ทรงสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน เพื่อไถ่ความผิดบาปของเขา และเชื่อการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ เพื่อเขาจะมีชีวิตนิรันดร์ ( 1 โครินธ์ 15:3-5) แต่ในพระธรรม 1 โครินธ์ 15:29 อาจารย์เปาโลได้กล่าวว่า “มิฉะนั้น คนเหล่านั้นที่รับบัพติศมาสำหรับคนตายเขาทำอะไรกัน ถ้าพระเจ้าไม่ทรงชุบคนตายให้เป็นขึ้นมา เหตุไฉนจึงมีคนรับบัพติศมาสำหรับคนตายเล่า” ทำให้เกิดคำถามว่า มีการบัพติศมาสำหรับคนตายด้วยหรือ ในสมัยที่อาจารย์เปาโลไปเทศนานั้น มีบางคนกล่าวว่า “การฟื้นขึ้นมาจากความตายไม่มี” ( 1 โครินธ์ 15:12 ) อาจารย์เปาโลจึงตอบว่า “เพราะว่า ถ้าการชุบให้เป็นขึ้นมาไม่มี พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมา และถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมา ความเชื่อของท่านก็ไร้ประโยชน์ ท่านยังตกอยู่ในบาปของตน (1 โครินธ์ 15:16-17) ดังนั้น จึงมีคนจำนวนหนึ่งในสมัยนั้น เป็นห่วงคนซึ่งตายไปแล้ว พวกเขาซึ่งเป็นผู้เชื่อพระเยซูคริสต์ได้ทำการบัพติศมาแทนสำหรับคนที่ตายไปแล้วที่ยังไม่เชื่อพระเยซูคริสต์ให้ได้รับความรอดด้วย นอกจากนั้น ในข้อ 29 เขียนว่า บัพติศมา สำหรับ คนตาย ไม่ใช่บัพติศมาคนตาย อาจารย์เปาโลไม่ได้สนับสนุนให้คนสมัยนั้นบัพติศมาสำหรับคนตาย เพราะคนซึ่งเชื่อพระเยซูคริสต์ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้นจึงจะได้ชีวิตนิรันดร์ ดังนั้น การบัพติศมาสำหรับคนตายยังมีอีกความหมายหนึ่ง คือ คำว่า คนตายหมายถึงคนบาป อาจารย์เปาโลกล่าวว่า “เพราะว่า ค่าจ้างของความบาปคือความตาย แต่ของประทานจากพระเจ้าคือชีวิตนิรันดร์ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา” (โรม 6:23) ดังนั้น การบัพติศมาสำหรับคนตาย ก็คือการบัพติศมาสำหรับคนบาปนั่นเอง ฉะนั้น ในพระธรรม 1 โครินธ์ 15:29 จึงหมายถึงการบัพติศมาสำหรับคนบาปให้ได้รับความรอดนั่นเอง