42 การถืออดอาหาร

การถืออดอาหาร คือ การไม่รับประทานอาหาร ในพระคัมภีร์ได้อธิบายถึงการอดอาหารอยู่ 3 วิธีด้วยกัน 1) การถืออดอาหารแบบปกติ คือ การถืออดอาหารทุกอย่างยกเว้นน้ำ ตัวอย่าง เมื่อพระเยซูอยู่ในถิ่นทุรกันดาร “ถึงสี่สิบวันในถิ่นทุรกันดาร ทรงถูกมารทดลอง ในวันเหล่านั้นพระองค์มิได้เสวยอะไรเลย และเมื่อสิ้นสี่สิบวันแล้ว พระองค์ทรงอยากพระกระยาหาร” (ลูกา 4:2) 2) การถืออดอาหารแบบทุกอย่าง คือ การถืออดอาหารทุกอย่างรวมทั้งน้ำด้วย ตัวอย่างเมื่อเซาโลพบกับพระเยซูคริสต์ระหว่างทางไปเมืองดามัสกัส “ตาท่านก็มืดมัวไปถึงสามวัน และท่านมิได้กินหรือดื่มอะไรเลย” (กิจการ 9:9) การถืออดอาหารแบบทุกอย่างกระทำกันสามวันสามคืน เช่น เมื่อเอสเธอร์ได้บอกให้พวกยิวว่า อย่ารับประทานและอย่าดื่มสามวันกลางคืน หรือกลางวัน (เอสเธอร์ 4:16) 3) การถืออดอาหารแบบบางส่วน คือ การถืออดอาหารที่ไม่จำเป็นต่อชีวิต ตัวอย่าง เมื่อดาเนียลเป็นทุกข์อยู่สามสัปดาห์ “ข้าพเจ้าไม่ได้รับประทานอาหารอร่อย เนื้อ หรือเหล้าองุ่นก็มิได้เข้าปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่ได้ชโลมน้ำมันตัวเลยตลอดสามสัปดาห์ (ดาเนียล 10:3) จะเห็นว่า การถืออดอาหารมีกำหนดเวลา เป็นวิธีการเพื่อแสวงหาและรู้จักพระเจ้ามากยิ่งขึ้น ในระยะเวลาที่ต้องการ เช่น ยามโศกเศร้า ยามคับขัน (อิสยาห์ 58; เศคาริยาห์ 7:5) การถืออดอาหารเป็นวิธีการแสดงถึงการถ่อมใจ (สดุดี 35:13; สดุดี 69:10) การถืออดอาหารเป็นวิธีการแสวงหาน้ำพระทัยของพระเจ้า (กิจการ 13:2) การถืออดอาหารร่วมกับการอธิษฐาน เป็นวิธีการที่ตั้งใจวิงวอนต่อพระเจ้า (เอสรา 8:23; โยเอล 2:12) และเป็นการฝากทุกสิ่งทุกอย่างกับพระเจ้า (กิจการ 14:23) การถืออดอาหารให้ทำด้วยความชื่นบาน และไม่ให้คนรู้ พระเยซูคริสต์ตรัสว่า “เมื่อท่านถืออดอาหาร อย่าทำหน้าเศร้าหมองเหมือนคนหน้าซื่อใจคด ด้วยเขาทำหน้าให้มอมแมม เพื่อจะให้คนเห็นว่า เขาถืออดอาหาร เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เขาได้บำเหน็จของเขาแล้ว ฝ่ายท่านเมื่อถืออดอาหาร จงล้างหน้าและเอาน้ำมันใส่ศีรษะ เพื่อคนจะไม่ได้รู้ว่าถืออดอาหาร แต่ให้ปรากฎแก่พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในที่ลี้ลับและพระบิดาของท่าน ผู้ทรงเห็นในที่ลี้ลับ จะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่าน” (มัทธิว 6:16-18) สรุปคือ การอดอาหารไม่ว่าจะเป็นวิธีใด เป็นการเข้าติดสนิทกับพระเจ้าและแสวงหาน้ำพระทัยของพระเจ้าอย่างตั้งใจและจริงใจแล้ว พระเจ้าจะทรงอวยพระพรแก่เรา อาเมน