หนังสือส่องใจ
2 พระเจ้าองค์เดียวมี 3 พระภาค
พระเจ้ามาจากคำว่า พระ แปลว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ บวกกับ เจ้า แปลว่า ผู้ยิ่งใหญ่ คำว่าพระเจ้าจึงแปลว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่ ดังนั้น พระเจ้าหมายถึงผู้ที่มีอำนาจและอิทธิฤทธิ์ และผู้ที่ทรงสร้างสรรพสิ่งทั้งปวง สร้างฟ้าและแผ่นดิน สร้างความสว่างออกจากความมืด สร้างน้ำและดิน สร้างพืช ผัก หญ้า และต้นไม้ ตลอดจนผลของมัน สร้างดวงอาทิตย์และดวงดาวอื่นๆ สร้างสัตว์น้ำ สัตว์บก และนก และในที่สุด สร้างมนุษย์ เพราะฉะนั้นมนุษย์ สัตว์ และต้นไม้เป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง จึงไม่ใช่พระเจ้า และเป็นพระเจ้าไม่ได้ การที่มนุษย์ไปกราบไหว้มนุษย์ หรือสัตว์ หรือต้นไม้ จึงเป็นสิ่งที่ผิด มนุษย์ทุกชาติทุกภาษาเชื่อว่า มีพระเจ้าซึ่งเป็นผู้สร้างซึ่งมีอำนาจและอิทธิฤทธิ์ แต่ความเชื่อเกี่ยวกับพระเจ้าแตกต่างกันจนเพี้ยนไปตามจิตนาการของมนุษย์ แท้ที่จริง หนังสือที่เก่าแก่ที่สุดที่เขียนเกี่ยวกับพระเจ้ามีเล่มเดียวคือพระคัมภีร์ของชนชาติอิสราเอล โดยเฉพาะพระธรรมโยบซึ่งเป็นหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดในโลกได้บันทึกเกี่ยวกับพระเจ้าก่อนที่จะมีชนชาติอิสราเอลหรือชนชาติยิว พระผู้สร้างที่คนอินเดีย รู้จักคือพระพรหมซึ่งได้ชื่อว่าเป็นพระผู้สร้าง พระพรหมเกิดขึ้นในประมาณ 2000 ปีก่อนคริสตศักราช ซึ่งอยู่ในยุคของอับราฮัมซึ่งเชื่อพระเจ้า อับราฮัมเป็นต้นตระกูลของชนชาติอิสราเอลในเวลาต่อมา
พระเจ้าที่แท้จริงมีองค์เดียว คือ พระเจ้าซึ่งบันทึกไว้ในพระคัมภีร์ของคนยิวหรือพระคัมภร์เดิมของคริสเตียน ในรากศัพท์ภาษาฮีบรู พระเจ้าคำนี้เป็นคำพหูพจน์ ในปฐมกาล 1:1 บันทึกว่า “ในปฐมกาล พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน” ในภาษาฮีบรู พระเจ้าคำนี้คือ เอโลฮิม (Elohim) พระเจ้าคำนี้เป็นพหูพจน์ แสดงว่าเป็นพระเจ้าซึ่งมีหลายภาคในองค์เดียวกัน แต่จากปฐมกาลบทที่ 1:2 และ 3 แสดงว่า พระเจ้าองค์นี้มี 3 พระภาค คนอิสราเอลเรียกพระเจ้าว่า พระบิดา หรือพระเยโฮวา แต่พระเจ้าพระบิดาเรียกพระองค์เองว่า พระยาเวห์ ซึ่งเป็นภาคแรก จากปฐมกาล 1:2 บันทึกต่อไปว่า “แผ่นดินก็ว่างเปล่า ความมืดอยู่เหนือน้ำ และพระวิญญาณของพระเจ้าปกอยู่เหนือน้ำนั้น แสดงว่าอีกภาคหนึ่งของพระเจ้า คือ พระวิญญาณบริสุทธิ์ปกอยู่เหนือน้ำ ช่วยดูแลสิ่งต่างๆที่สร้างขึ้น ในปฐมกาล 1:3 บันทึกต่อไปว่า “พระเจ้าตรัสว่า จงเกิดความสว่าง ความสว่างก็เกิดขึ้น นั่นคือ พระเจ้าทรงสร้างสิ่งต่างๆคนกระทั่งสร้างมนุษย์ด้วย คำตรัส คือ พระวาทะ ในพระธรรมยอห์น 1:1-4 บันทึกว่า “ในปฐมกาล พระวาทะดำรงอยู่และพระวาทะทรงสถิตอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า ในปฐมกาลพระองค์ทรงดำรงอยู่กับพระเจ้า(พระบิดา) พระเจ้า(พระบิดา) ทรงสร้างสิ่งทั้งปวงขึ้นมาโดยพระวาทะ ในบรรดาสิ่งที่เป็นมานั้น ไม่มีสักสิ่งเดียวที่ได้เป็นมานอกเหนือพระวาทะ พระองค์ทรงเป็นแหล่งชีวิตและชีวิตนั้นเป็นความสว่างของมนุษย์” พระวาทะ คือ พระเยซูคริสต์เจ้าซึ่งเป็นอีกภาคหนึ่ง ดังนั้น คำว่า พระเจ้า ซึ่งเป็นพหูพจน์นั้น หมายถึงพระเจ้าองค์เดียว แต่มี 3 พระภาค คือ พระบิดา พระบุตร(พระเยซูคริสต์) และพระวิญญาณบริสุทธิ์ เมื่อมนุษย์ได้กระทำบาป พระเจ้าทั้ง 3 พระภาคทรงช่วยมนุษย์ให้ได้ความรอด โดยที่พระบิดาทรงส่งพระบุตร คือ พระเยซูคริสต์มาในโลก เพื่อไถ่บาปให้แก่มวลมนุษย์ และทรงส่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ให้สถิตอยู่ในใจของผู้เชื่อทั้งหลาย เพื่อนำเราไปสู่ความจริงทั้งมวล ดังนั้น คริสเตียนทั้งหลายจึงเชื่อพระเจ้าที่เป็น 3 พระภาค หรือที่เรียกว่า “ตรีเอกานุภาค” นั่นเอง