93 พระเยซูคือเถาองุ่นแท้

ในภาคตะวันออกกลาง คนนิยมรับประทานผลองุ่นกัน นอกจากรับประทานผลองุ่นสด ยังตากแห้งทำเป็นลูกเกด หรือทำ เป็นน้ำผลไม้ หรือหมักเป็นเหล้าองุ่นหรือเหล้าไวน์ไว้ดื่มกัน คนสมัยก่อนจึงนิยมปลูกต้นองุ่นเพื่อเก็บผลของมัน แต่ต้นองุ่นไม่ใช่ปลูกง่ายๆ ต้องมีคนดูแลเป็นพิเศษ นอกจากจะรดน้ำ พรวนดินแล้ว ยังต้องมีการเล็มเลาะหรือตัดกิ่งแขนงหรือใบซึ่งมีเหลือเฟือหรือระเกะระกะออกทิ้งไป ผลองุ่นจึงจะดกงามหรือ มีผลมาก พระเยซูได้เทศนาด้วยคำอุปมาในพระธรรมยอห์น 15:1-6 พระองค์ตรัสว่า “เราเป็นเถาองุ่นแท้ และพระบิดาของเราทรงเป็นผู้ดูแลรักษาแขนงทุกแขนงในเราที่ไม่ออกผล พระองค์ก็ทรงตัดทิ้งเสีย และแขนงทุกแขนงที่ออกผล พระองค์ทรงลิดเพื่อให้ออกผลมากขึ้น” หน้าที่ของเถาองุ่นคือ ช่วยยึดกิ่งต่างๆไว้ด้วยกัน และรับน้ำและอาหารจากลำต้นมาที่แขนงหรือผลองุ่น ดังนั้นแขนงขององุ่นจะติดชิดกับเถาองุ่น หน้าที่ของแขนงก็คือการเกิดผลเป็นพวงองุ่นขึ้นมา พระเยซูเป็น เถาองุ่น สาวกของพระองค์เป็นแขนง แขนงนั้นจะต้องไปเกิดผล ถ้าเป็นแขนงดี ผลไม้ก็ลูกดกโตสวยงาม ใครเห็นก็อยากรับประทาน เปรียบเสมือนคริสเตียน ซึ่งมีผลของพระวิญญาณ ในข้อ 3 “ท่านทั้งหลายได้รับการชำระให้สะอาดแล้วด้วย ถ้อยคำที่เราได้กล่าวแก่ท่าน” ผลนั้น คือ ความรัก ความปลาบปลื้มใจ สันติสุข ความอดกลั้นใจ ความปรานี ความดี ความสัตย์ซื่อ ความสุภาพอ่อนน้อม การรู้จักบังคับตน (กาลาเทีย 5:22-23) ถ้าแขนงอยู่กันอย่างระเกะระกะ ไม่เกิดผล พระบิดาก็ทรงตัดทิ้งเสีย พระเยซูตรัสว่า “ผู้ที่เข้าสนิทอยู่ในเรา และเราเข้าสนิทอยู่ในเขา ผู้นั้นจะเกิดผลมาก (ข้อ 5) เพราะพระบิดาซึ่งเป็นเจ้าของสวนจะช่วยเล็มตัดแขนงหรือใบซึ่งไม่มีประโยชน์ออกเสีย เหลือแต่กิ่งดีๆเพื่อให้เกิดผลมากเหมือนแขนงที่ติดสนิทอยู่กับเถาองุ่น พระเยซูตรัสว่า “เพราะถ้าแยกจากเราแล้วท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย ถ้าผู้ใดมิได้เข้าสนิทอยู่ในเรา ผู้นั้นก็ต้องถูกตัดทิ้งเสียเหมือนแขนง แล้วก็เหี่ยว แห้งไปและถูกเก็บเอาไปเผาไฟ” (ข้อ 5-6) พี่น้องที่รัก จงเป็นแขนงที่ดีที่ติดสนิทอยู่กับเถาองุ่น แล้วเราจะไปเกิดผลมาก พระเยซูตรัสว่า “พระบิดาของเราทรงได้รับเกียรติเพราะเหตุนี้ คือ เมื่อท่านทั้งหลายเกิดผลมาก ท่านก็เป็นสาวกของเรา (ข้อ 8)