130 อธิษฐานต่อหน้าชุมชน

เมื่อเราได้รับเชิญให้อธิษฐาน เราอาจมีความประหม่าหรือหวาดกลัวที่จะอธิษฐานต่อหน้าฝูงชน แต่ให้ถือว่านั่นเป็นเกียรติที่พี่น้องได้ให้ความไว้วางใจ ให้เราอธิษฐานกับพระเจ้าด้วยใจมั่นดังนี้ ให้เราสงบใจสัก 5 วินาที หายใจลึกๆ 1 ครั้งและยืนขึ้น หรือก้มศีรษะลงหรือพนมมือ เพื่อใช้เวลานี้ในการรวบรวมสติ อย่ารีบเร่งที่จะอธิษฐาน เพราะเราต้องละทิ้งความคิดอื่นๆเสีย และวางใจลงภายใต้การนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ขอให้พระองค์สถิตกับเราในขณะนี้ กล่าวเชิญพี่น้องร่วมใจกันอธิษฐาน ตอนนี้ให้สงบจิตสงบใจ รวบรวมความคิดที่จะอธิษฐานเพื่อส่วนรวมไม่ใช่ส่วนตัว ลำดับเรื่องราวของการอธิษฐาน เริ่มด้วย 3.1) การสรรเสริญและยกย่องความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า 3.2) การขอบพระคุณ ให้ขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับชีวิตประจำวัน ภูมิอากาศ อาหารบำรุงชีวิต กิจการงาน สุขภาพ การเดินทาง ตลอดจนการอยู่ร่วมกัน 3.3) การสนทนา เล่าให้พระเจ้าฟังถึงความเป็นอยู่ ชีวิตประจำวันซึ่งเกิดขึ้นและเป็นปัญหาความต้องการ ความขัดสน ความเจ็บป่วย ความทุกข์ยากลำบาก 3.4) การขอพระเจ้าต้องการให้เราเล่าปัญหาของชีวิตเรา และต้องการให้เราขอความช่วยเหลือ ทั้งๆที่พระองค์ทรงทราบแล้วและพร้อมที่จะช่วยโดยพระคุณของพระเจ้า พระองค์ทรงรักและห่วงใยเรา ให้เราขอตามน้ำพระทัยของพระองค์ เพราะสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งที่ดีและเป็นประโยชน์ต่อเรา และในที่สุดให้เราฝากคำอธิษฐานทุกสิ่งด้วยความเชื่อไว้ในพระนามพระเยซูคริสต์เจ้า เพราะว่าในพระธรรมยอห์น 14:14 “สิ่งใดที่ท่านขอในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น” นี่คือคำสัญญาที่พระเยซูคริสต์ได้ฝากบอกกับเราทั้งหลาย โปรดอย่าประหม่าหรือหวาดกลัวในการอธิษฐานต่อหน้าฝูงชน เพราะว่านั้นคือพระพรซึ่งพระเจ้าจะมอบให้กับเรา