หนังสือส่องทาง

111 ไม้กางเขนของพระเยซูคริสต์

ในสมัยโบราณ คนที่ถูกจับไปตรึงไม้กางเขนนั้นถือว่า เป็นคนที่มีความผิดอย่างมหันต์ต่ออาณาจักรโรมัน การตรึงบนไม้กางเขนถือว่าเป็นการลงโทษที่ทารุณที่สุด ในสมัยนั้น ใครที่มองเห็นไม้กางเขน เขาจะมีความหวาดกลัว เพราะไม้กางเขนเป็นสัญญาลักษณ์แห่งความตาย บนไม้กางเขนนั้น มีความหมายถึงความทารุณความทุกข์ ทรมาน ความเจ็บปวด และเหงื่อและเลือดท่วมตัว ในด้านจิตวิญญาณ มนุษย์ทุกคนได้ทำบาป บาปที่มหันต์ที่สุดคือการไม่เชื่อฟังพระเจ้า ดังนั้น พวกเราควรจะต้องถูกตรึงบนไม้กางเขนทั่วทุกคน เพราะความผิดบาปอย่างมหันต์ของเรา แต่พระเยซูคริสต์ทรงเป็นพระเจ้า พระองค์เสด็จมาสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนแทนพวกเรา ขณะที่พระองค์อยู่บนไม้กางเขน พระองค์ได้อธิษฐานต่อพระบิดา ในลูกา 23:34 “โอ พระบิดาของข้า ขอโปรดอภัยโทษเขา เพราะว่าเขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไร” ไม้กางเขนเป็นที่ตั้งของการให้อภัย เพราะพระเยซูคริสต์ได้ให้อภัยความผิดบาปของเรา ไม้กางเขนเป็นที่ตั้งของการเสียสละ เพราะพระเยซูคริสต์ได้ยอมสละพระชนม์ของพระองค์ เพื่อหลั่งพระโลหิตมาชำระความผิดบาปของเรา ไม้กางเขนเป็นที่ตั้งของการไถ่บาป เพราะพระเยซูคริสต์เป็นพระเมษโปดก มาเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปแทนสัตวบูชาทั้งหลาย ไม้กางเขนเป็นที่ตั้งของประตูสวรรค์ เพราะพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ได้ทรงชำระเราให้บริสุทธิ์ เราจึงสามารถเข้าสู่ประตูสวรรค์โดยทางพระเยซูคริสต์ได้ ดังนั้น ไม้กางเขนจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการชำระบาปโดยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ และของความรอดโดยพระคุณของพระเยซูคริสต์ไปสู่ประชาชาติทั่วโลก ให้เราขอบพระคุณพระเยซูคริสต์ และความรอดของเราสมบูรณ์ในที่สุด เมื่อ พระเยซูคริสต์ได้ฟื้นคืนพระชนม์และดำเนินอยู่ท่ามกลางพวกเรา