100 พ่อตัวอย่าง คือ พระบิดา

เมื่อมีคำว่า “พ่อ” ก็ต้องมีคำว่า “ลูก” เพราะพ่อกับลูกมีความสัมพันธ์กัน คนซึ่งเป็นพ่อก็อยากมีลูกที่ดี เป็นลูกที่เชื่อฟัง เรียนหนังสือเก่ง มีหน้าตาดี มีอาชีพที่ดี และมีชื่อเสียง ส่วนลูกก็อยากมีพ่อซึ่งรักดูแลเลี้ยงดูลูก มีบ้าน ให้ลูกอยู่ มีเงินทองให้ลูกใช้จ่าย นี่คือภาพของพ่อและลูกตามจินตนาการ หรือในหนังสือซึ่งคนแต่งขึ้น แต่ในสภาพที่เป็นจริงแล้วไม่ว่าจะเป็นพ่อหรือลูก ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ แต่พระเยซูได้เล่าคำอุปมาถึงพ่อคนหนึ่ง ในพระธรรมลูกา 15:11-32 พ่อคนนี้มีลูกชาย 2 คน เขาเป็นคน มั่งคั่งมีทรัพย์สมบัติ (ข้อ12) และมีบ่าวและลูกจ้างมากมาย (ข้อ17) ถึงพ่อคนนี้จะมีทุกอย่าง แต่เขามีลูก 2 คนซึ่งมีนิสัยแตกต่างกัน ลูกคนน้อยขอทรัพย์ที่ตกเป็นส่วนของเขา แล้วเดินทางไปเมืองไกล (ข้อ12) เขาผลาญทรัพย์ของเขาด้วยการเป็นนักเลง (ข้อ13) เขาไม่เรียนหนังสือ เขาไม่ทำงาน และในที่สุดเขาต้องอดอยาก ไม่มีที่อยู่ เขาสำนึกผิดต่อสวรรค์และต่อคุณพ่อของเขา (ข้อ18) เขาจึงเดินทางกลับไปหาคุณพ่อของเขา คุณพ่อได้เฝ้ารอลูกคนน้อยนี้ทุกๆวัน คุณพ่อแลเห็นเขาก็มีความเมตตาจึงวิ่งออกไปกอดคอจูบเขา (ข้อ20) คุณพ่อให้เอาเสื้อผ้าอย่างดีที่สุดมาสวมและเอาแหวนมาสวมนิ้วมือ และเอารองเท้ามาสวมให้เขาและจัดงานเลี้ยงต้อนรับใหญ่โต (ข้อ 22-24) พ่อคนนี้เป็นพ่อตัวอย่างให้พ่อทั้งหลาย พ่อคนนี้มีใจกว้างขวาง เลี้ยงดูครอบครัว บ่าวและลูกจ้าง (ข้อ 17,24) พ่อคนนี้มีใจห่วงใย พ่อเฝ้ารอลูกคนน้อยกลับบ้าน (ข้อ 20) พ่อคนนี้มีใจเมตตา พ่อเห็นลูกก็วิ่งไปกอดคอจูบเขา (ข้อ 20) พ่อคนนี้มีใจรักและให้อภัย พ่อไม่โกรธลูก แต่กลับมอบสิ่งของมีค่าให้ลูก (ข้อ 22) แสดงถึงความรักที่ไม่มีข้อแม้ของพ่อคนนี้ พ่อคนนี้มีใจยุติธรรม เมื่อลูกคนโตกลับมาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่พอใจคุณพ่อซึ่งรักลูกน้อยที่หลงหายแล้วกลับมา เขาเกิดความอิจฉา เกลียดชังน้องแสดงให้เห็นถึงความเห็นแก่ตัวของเขา แต่พ่อคนนี้กล่าวว่า พ่อได้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่ลูกคนโตหมดแล้ว แสดงถึงความยุติธรรมในการเลี้ยงลูก พระเยซูคริสต์ตรัสคำอุปมานี้เพื่อแสดงให้เห็นลักษณะของพระบิดาบนสวรรค์ พระองค์ทรงรักเราทั้งๆที่เราเป็นคนบาป ไม่เชื่อฟัง แต่เมื่อเราสารภาพความผิดบาป พระองค์จะทรงให้อภัยเราเสมอ พระองค์ทรงเป็นพระบิดาของเราและมีพระคุณต่อเราตลอดไป