THS2011 : Numbers_31 : กันดารวิถี_31
<
THS2011
กันดารวิถี
31
>
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
1
พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2
“จงแก้แค้นคนมีเดียนเพื่อคนอิสราเอล หลังจากนั้นเจ้าจะจากไปอยู่กับประชาชนของเจ้า”
3
และโมเสสกล่าวกับประชาชนว่า “จงเตรียมคนในพวกเจ้าให้พร้อมด้วยอาวุธเพื่อทำสงคราม แล้วยกไปสู้กับพวกมีเดียน เพื่อแก้แค้นคนมีเดียนให้กับพระยาห์เวห์
4
จงส่งคนจากทุกเผ่าของอิสราเอลเผ่าละพันคนเข้าทำสงคราม”
5
"ดังนั้นเขาจึงจัดคนเผ่าละพันคนจากอิสราเอลที่เป็นพันๆ รวม 12
6
แล้วโมเสสส่งคนเผ่าละพันคนออกไปทำสงคราม เขาทั้งหลายออกไปทำสงครามพร้อมกับฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตและเครื่องใช้บริสุทธิ์ และมีแตรปลุกอยู่ในมือของฟีเนหัส
7
เขาทั้งหลายทำสงครามต่อสู้กับคนมีเดียนตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส และพวกเขาฆ่าผู้ชายหมดทุกคน
8
เขาทั้งหลายประหารบรรดากษัตริย์คนมีเดียนพร้อมกับคนอื่นๆ ที่ถูกฆ่า ได้แก่เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์และเรบาซึ่งเป็นกษัตริย์ทั้งห้าของคนมีเดียน และเขาประหารบาลาอัมบุตรเบโอร์ด้วยดาบ
9
คนอิสราเอลจับสตรีชาวมีเดียนมาเป็นเชลยพร้อมกับพวกเด็กๆ รวมทั้งกวาดเอาฝูงสัตว์เลี้ยง ฝูงแพะแกะ และข้าวของทั้งหมดไปเป็นของริบ
10
แล้วเอาไฟเผาทุกเมืองซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเขา และเผาค่ายพักทั้งหมดของเขา
11
แล้วเก็บของที่ริบมาทั้งหมด และสิ่งที่ชิงมาทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์กลับไป
12
แล้วพวกเขานำบรรดาเชลยและทรัพย์สินที่ชิงมาได้ รวมทั้งของที่ริบได้มายังโมเสส เอเลอาซาร์ปุโรหิต และชุมนุมชนอิสราเอลที่ค่ายพัก ณ ที่ราบโมอับริมแม่น้ำจอร์แดนตรงข้ามเมืองเยรีโค
13
โมเสส เอเลอาซาร์ปุโรหิต และบรรดาผู้นำของชุมนุมชนออกไปต้อนรับเขาทั้งหลายนอกค่ายพัก
14
และโมเสสโกรธพวกนายทหาร คือพวกนายพันและพวกนายร้อยผู้กลับจากการทำสงคราม
15
โมเสสพูดกับเขาทั้งหลายว่า “พวกท่านไว้ชีวิตผู้หญิงทั้งหมดหรือ?
16
ดูซิ หญิงเหล่านี้ทำให้คนอิสราเอลหลงทำผิดต่อพระยาห์เวห์ในเรื่องเปโอร์โดยคำแนะนำของบาลาอัม และภัยพิบัติจึงเกิดขึ้นท่ามกลางชุมนุมชนของพระยาห์เวห์
17
ฉะนั้นจงประหารเด็กผู้ชายทุกคน และประหารผู้หญิงทุกคนซึ่งเคยร่วมหลับนอนกับผู้ชาย
18
แต่ให้ไว้ชีวิตหญิงสาวที่ยังไม่เคยร่วมหลับนอนกับผู้ชายสำหรับพวกท่านเอง
19
จงพักอยู่ภายนอกค่ายเจ็ดวัน คือทุกคนที่ได้ฆ่าคน และทุกคนที่ได้แตะต้องศพผู้ที่ถูกฆ่านั้น จงชำระตัวและชำระเชลยของตนในวันที่สามและวันที่เจ็ด
20
พวกท่านต้องชำระเครื่องแต่งกายทุกชิ้น เครื่องใช้ที่ทำด้วยหนังสัตว์ทุกชิ้น เครื่องใช้ที่ทำจากขนแพะทุกชิ้น และเครื่องใช้ที่ทำด้วยไม้ทุกชิ้น”
21
และเอเลอาซาร์ปุโรหิตกล่าวกับคนที่ออกไปทำสงครามว่า “นี่เป็นข้อกำหนดของธรรมบัญญัติซึ่งพระยาห์เวห์ได้ทรงบัญชาโมเสส
22
เฉพาะทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และตะกั่ว
23
และทุกสิ่งที่ทนไฟได้ ท่านทั้งหลายจงนำไปผ่านไฟ แล้วก็จะสะอาด อย่างไรก็ดีต้องล้างชำระมลทินด้วยน้ำ และสิ่งใดที่ทนไฟไม่ได้ท่านต้องผ่านน้ำ
24
ท่านต้องซักเสื้อผ้าของท่านในวันที่เจ็ด แล้วท่านจะสะอาด หลังจากนั้นพวกท่านจึงจะเข้ามาในค่ายได้”
25
พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
26
“ให้เจ้าและเอเลอาซาร์ปุโรหิตกับบรรดาหัวหน้าสกุลของชุมนุมชนนับสิ่งที่ชิงมา คือทั้งคนและสัตว์ที่ยึดได้
27
แล้วแบ่งสิ่งที่ชิงมาเหล่านั้นให้พวกทหารที่ออกไปทำสงครามส่วนหนึ่ง และให้ชุมนุมชนทั้งหมดอีกส่วนหนึ่ง
28
และจงชักส่วนหนึ่งจากทหารที่ออกไปทำสงครามเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ คือชักหนึ่งในห้าร้อย จากทั้งคน ฝูงโค ฝูงลา และฝูงแพะแกะ
29
แล้วเอาส่วนที่ชักจากพวกเขามอบให้แก่เอเลอาซาร์ปุโรหิตเป็นเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์
30
และจากส่วนของคนอิสราเอลนั้น เจ้าจงชักหนึ่งในห้าสิบจากคน ฝูงโค ฝูงลา ฝูงแพะแกะ และสัตว์เลี้ยงทั้งหมด แล้วมอบให้แก่คนเลวีที่ดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์”
31
และโมเสสกับเอเลอาซาร์ปุโรหิตก็ทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
32
"สิ่งที่ชิงมาซึ่งยังคงเหลืออยู่จากสิ่งที่ทหารยึดได้นั้น คือ แกะ 675
33
"โค 72
34
"ลา 61
35
"และคน คือ ผู้หญิงที่ยังไม่เคยร่วมหลับนอนกับผู้ชายรวมทั้งหมด 32
36
"และจำนวนครึ่งหนึ่งที่เป็นส่วนของคนที่ออกไปทำสงคราม มีแกะ 337
37
ส่วนของแกะที่เป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์คือ 675 ตัว
38
"มีโค 36
39
"มีลา 30
40
"และมีคน 16
41
โมเสสได้มอบส่วนที่เป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์นั้นแก่เอเลอาซาร์ปุโรหิตตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
42
และอีกครึ่งหนึ่งคือส่วนของคนอิสราเอล ซึ่งโมเสสได้แบ่งมาจากพวกทหารที่ไปทำสงครามนั้น
43
"(ครึ่งหนึ่งที่เป็นของชุมนุมชน มีแกะ 337
44
"โค 36
45
"ลา 30
46
"และคน 16
47
จากครึ่งที่เป็นส่วนของคนอิสราเอลนั้น โมเสสเอาหนึ่งในห้าสิบจากทั้งคนและสัตว์เลี้ยงมอบให้แก่คนเลวีที่ดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์ ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
48
และบรรดานายทหารผู้บังคับกองพันคือ บรรดานายพันและนายร้อยเข้ามาหาโมเสส
49
และกล่าวกับโมเสสว่า “ผู้รับใช้ของท่านได้ตรวจนับทหารผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเราแล้ว ไม่มีใครหายไปแม้แต่คนเดียว
50
และเรานำของที่แต่ละคนพบมาถวายแด่พระยาห์เวห์ คือ สิ่งที่ทำด้วยทองคำ มีกำไลขาและกำไลมือ แหวนตรา ตุ้มหู และสร้อยคอ เพื่อลบมลทินบาปของเราเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์”
51
โมเสสและเอเลอาซาร์ปุโรหิตก็รับสิ่งของต่างๆ ที่ทำด้วยทองคำจากเขาทั้งหลาย
52
และทองคำทั้งหมดอันเป็นเครื่องถวายที่พวกเขาถวายแด่พระยาห์เวห์ ซึ่งมาจากบรรดานายพันและนายร้อยมีน้ำหนักรวม 200 กิโลกรัม
53
(ทหารเหล่านั้นต่างคนต่างยึดมาเป็นของตนเอง)
54
โมเสสและเอเลอาซาร์ปุโรหิตรับทองคำจากนายพันและนายร้อย แล้วนำมาในเต็นท์นัดพบเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่คนอิสราเอลเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์