THS2011 : Job_37 : โยบ_37
<
THS2011
โยบ
37
>
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
1
“เรื่องนี้ทำให้หัวใจของข้าพเจ้าสั่นรัว สะทกสะท้านขวัญหนีดีฝ่อ
2
จงฟัง จงฟังเสียงกัมปนาทของพระองค์ และเสียงกระหึ่มที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์
3
พระองค์ทรงปล่อยให้ไปทั่วใต้ฟ้าทั้งสิ้น และฟ้าแลบของพระองค์ไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก
4
หลังจากนั้น พระสุรเสียงของพระองค์ครางกระหึ่มตามไป พระองค์แผดพระสุรเสียงอันทรงอำนาจ พระองค์มิได้ทรงหน่วงเหนี่ยวฟ้าแลบ เมื่อพระสุรเสียงของพระองค์กังวานไป
5
พระเจ้าเปล่งพระสุรเสียงกัมปนาทของพระองค์อย่างอัศจรรย์ พระองค์ทรงทำการใหญ่โตซึ่งเราเข้าใจไม่ได้
6
เพราะพระองค์ตรัสกับหิมะว่า ‘ตกลงบนแผ่นดินซี’ และในทำนองเดียวกันก็ตรัสกับฝน และกับห่าฝนอันหนักของพระองค์
7
พระองค์ทรงมัดมือของมนุษย์ทุกคน เพื่อทุกคนจะรู้พระราชกิจของพระองค์
8
แล้วสัตว์ป่าจึงเข้าไปสู่รังของมัน และพักอยู่ในถ้ำของมัน
9
พายุออกมาจากห้องทิศใต้ และความหนาวมาจากลมเหนือ
10
พระเจ้าประทานน้ำแข็งด้วยลมหายใจของพระองค์ และน้ำกว้างใหญ่ก็แข็งตัว
11
พระองค์ทรงบรรทุกความชุ่มชื้นไว้ที่เมฆทึบ ทรงกระจายเมฆที่มีฟ้าแลบออกไป
12
เมฆหันไปรอบๆ ตามการทรงนำของพระองค์ เพื่อให้สำเร็จกิจทั้งสิ้นซึ่งพระองค์ทรงบัญชามัน เหนือผิวพิภพที่มนุษย์อาศัยอยู่ได้
13
ไม่ว่าจะเพื่อการตีสอน หรือเพื่อแผ่นดินของพระองค์ หรือเพื่อความรักมั่นคง พระองค์ทรงทำให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น
14
“ท่านโยบ ขอฟังข้อนี้ จงนิ่งพิจารณาพระราชกิจอันอัศจรรย์ของพระเจ้า
15
ท่านทราบหรือว่าพระเจ้าทรงกำชับเมฆ และทำให้ฟ้าแลบจากเมฆของพระองค์อย่างไร?
16
ท่านทราบถึงการทรงตัวของเมฆ ว่าเป็นพระราชกิจอันอัศจรรย์ของพระองค์ผู้รอบรู้หรือ?
17
ตัวท่าน ผู้ที่เสื้อผ้าของตนร้อน เมื่อแผ่นดินสงบนิ่งเพราะลมร้อนแห่งทิศใต้หรือ?
18
ท่านแผ่ฟ้าออกไปอย่างพระองค์ ให้แข็งอย่างคันฉ่องที่หลอมด้วยโลหะได้หรือ?
19
จงสอนเรามาว่าเราควรจะทูลพระองค์อย่างไร เพราะความมืด เราจึงร่างสำนวนของเราไม่ได้
20
จะทูลพระองค์ได้ไหมว่า ข้าพระองค์อยากจะทูล? มีผู้ใดเคยพูดไหมว่าเขาอยากจะตาย?
21
“ส่วนมนุษย์เพ่งดูแสงสว่างไม่ได้ เมื่อมันสุกใสอยู่ในท้องฟ้า เมื่อลมผ่านและกวาดกลุ่มเมฆไป
22
แสงทองส่องมาจากทิศเหนือ พระเจ้าทรงฉลองพระองค์ด้วยความโอ่อ่าตระการอย่างน่าเกรงขาม
23
องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์นั้น เราไม่อาจค้นพบพระองค์ได้ พระองค์ใหญ่ยิ่งในเรื่องฤทธานุภาพ และโดยความยุติธรรมและความชอบธรรมเป็นอันมากยิ่ง พระองค์จะไม่ทรงกดขี่
24
เพราะฉะนั้นมนุษย์จึงยำเกรงพระองค์ พระองค์ไม่ทรงนับถือผู้ใดที่ถือตัวว่ามีปัญญา”